เนื้อความทั้งข้อ
[๒๓๙๑] บุคคลไม่ควรเปิดเผยความลับเลย ควรรักษาความลับนั้นไว้เหมือนรักษา
ขุมทรัพย์ไว้ฉะนั้น ความลับอันบุคคลอื่นรู้เข้า ทำให้แพร่งพรายแล้ว
ไม่ดีเลย. บัณฑิตไม่ควรบอกความลับแก่สตรี ศัตรู คนมุ่งอามิส และ
คนผู้มุ่งหมายล้วงดวงใจ. คนใดให้คนโง่เขลารู้ความลับ ถึงแม้คนโง่
เขลานั้นจะเป็นทาสของตน ก็จำต้องอดกลั้นไว้ เพราะกลัวความคิดจะ
แตก. คนมีประมาณเท่าใดรู้ความลับที่ปรึกษากันของบุรุษ คนประมาณ
เท่านั้น ย่อมขู่ให้บุรุษนั้นหวาดเสียวได้ เพราะเหตุนั้นจึงไม่ควรขยาย
ความลับ กลางวันก็ดี กลางคืนก็ดี ควรพูดเปิดเผยความลับในที่สงัด
ไม่ควรเปล่งวาจาให้ล่วงเวลา เพราะคนที่คอยแอบฟังก็จะได้ยินข้อความ
ที่ปรึกษากัน เพราะเหตุนั้น ข้อความที่ปรึกษากัน ก็จะถึงความแพร่ง
พรายทันที.
น คุยฺหมตฺถํ วิวเรยฺย✎ ร่าง
Na guyhamatthaṁ vivareyya,
อ้างอิงPTS 5.81
รกฺเขยฺย นํ ยถา นิธึ✎ ร่าง
Rakkheyya naṁ yathā nidhiṁ;
น หิ ปาตุกโต สาธุ✎ ร่าง
Na hi pātukato sādhu,
คุโยฺห อตฺโถ ปชานตา ฯ✎ ร่าง
Guyho attho pajānatā.
ถิยา คุยฺหํ น สํเสยฺย✎ ร่าง
Thiyā guyhaṁ na saṁseyya,
อมิตฺตสฺส จ ปณฺฑิโต✎ ร่าง
amittassa ca paṇḍito;
โย จามิเสน สํหีโร✎ ร่าง
Yo cāmisena saṁhīro,
หทยตฺเถโน จ โย นโร ฯ✎ ร่าง
hadayattheno ca yo naro.
คุยฺหมตฺถมสมฺพุทฺธํ✎ ร่าง
Guyhamatthaṁ asambuddhaṁ,
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 68.286
สมฺโพธยติ โย นโร✎ ร่าง
sambodhayati yo naro;
มนฺตเภทภยา ตสฺส✎ ร่าง
Mantabhedabhayā tassa,
ทาสภูโต ติติกฺขติ ฯ✎ ร่าง
dāsabhūto titikkhati.
ยาวนฺโต ปุริสสฺสตฺถํ✎ ร่าง
Yāvanto purisassatthaṁ,
คุยฺหํ ชานนฺติ มนฺตินํ✎ ร่าง
guyhaṁ jānanti mantinaṁ;
ตาวนฺโต ตสฺส อุพฺเพคา✎ ร่าง
Tāvanto tassa ubbegā,
ตสฺมา คุยฺหํ น วิสฺสเช ฯ✎ ร่าง
tasmā guyhaṁ na vissaje.
วิวิจฺจ ภาเสยฺย ทิวา รหสฺสํ✎ ร่าง
Vivicca bhāseyya divā rahassaṁ,
รตฺตึ คิรํ นาติเวลํ ปมุญฺเจ✎ ร่าง
Rattiṁ giraṁ nātivelaṁ pamuñce;
อุปสฺสุติกา หิ สุณนฺติ มนฺตํ✎ ร่าง
Upassutikā hi suṇanti mantaṁ,
ตสฺมา มนฺโต ขิปฺปมุเปติ เภทํ ฯ✎ ร่าง
Tasmā manto khippamupeti bhedaṁ.