‹ กลับ
ปัณฑรกชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 2394 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๙๗๘๗ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๓๙๔] บุคคลผู้สละสิ่งที่ยึดถือว่าเป็นของเราแล้ว มาประพฤติเป็นนักบวช ต้อง ประกอบด้วยความละอาย ความอดกลั้น ความฝึกตน ความอดทน ไม่โกรธง่าย ละวาจาส่อเสียด จึงจะชื่อว่าเป็นสมณะ สมณะนั้นมีการทำ อย่างนี้ จึงจะเข้าถึงแดนสวรรค์.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja518:24.1 #
หิริยา ติติกฺขาย ทเมน ขนฺติยา✎ ร่าง
“Hiriyā titikkhāya damenupeto,
อ้างอิงPTS 5.83
ja518:24.2 #
อกฺโกธโน เปสุณิยํ ปหาย✎ ร่าง
Akkodhano pesuṇiyaṁ pahāya;
ja518:24.3 #
สมโณ จรํ หิตฺวา มมายิตานิ✎ ร่าง
Samaṇo caraṁ hitvā mamāyitāni,
ja518:24.4 #
เอวํกโร สคฺคมุเปติ ฐานํ ฯ✎ ร่าง
Evaṅkaro saggamupeti ṭhānaṁ”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน