เนื้อความทั้งข้อ
[๒๕๐๗] ความกลัวใหญ่มิได้ตามถึงข้าพเจ้า บุตรนายพรานเหล่านั้นไม่สามารถจะ
ทำลายเดชของข้าพเจ้า แต่ว่าธรรมของสัตบุรุษทั้งหลายท่านประกาศไว้
ยากที่จะล่วงได้ เหมือนเขตแดนสมุทร ฉะนั้น ข้าแต่ท่านอฬาระ
ข้าพเจ้าเข้าจำอุโบสถในวันจาตุททสีปัณณรสีเป็นนิตย์ ต่อมา บุตรนาย-
พราน ๑๖ คนเป็นคนหยาบช้า ถือเอาเชือกและบ่วงอันมั่นคงมาแล้ว.
แทงจมูกเอาเชือกร้อยช่วยกันหามข้าพเจ้าไป ข้าพเจ้าอดทนความทุกข์
เช่นนี้ ไม่ทำอุโบสถให้กำเริบ.
น เม ภยํ อนฺวคตํ มหนฺตํ✎ ร่าง
‘Na me bhayaṁ anvagataṁ mahantaṁ,
เตโช น สกฺกา มม เตภิหนฺตุํ✎ ร่าง
Tejo na sakkā mama tehi hantuṁ;
สตญฺจ ธมฺมานิ สุกิตฺติตานิ✎ ร่าง
Satañca dhammāni sukittitāni,
สมุทฺทเวลาว ทุรจฺจยานิ ฯ✎ ร่าง
Samuddavelāva duraccayāni.
จาตุทฺทสึ ปญฺจทสึ อฬาร✎ ร่าง
Cātuddasiṁ pañcadasiṁ aḷāra,
อุโปสถํ นิจฺจมุปาวสามิ✎ ร่าง
Uposathaṁ niccamupāvasāmi;
อถาคมุํ โสฬส โภชปุตฺตา✎ ร่าง
Athāgamuṁ soḷasa bhojaputtā,
รชฺชุํ คเหตฺวาน ทฬฺหญฺจ ปาสํ ฯ✎ ร่าง
Rajjuṁ gahetvāna daḷhañca pāsaṁ.
เภตฺวาน นาสํ อติกสฺส รชฺชุํ✎ ร่าง
Bhetvāna nāsaṁ atikassa rajjuṁ,
อ้างอิงPTS 5.173
นยึสุ มํ สมฺปริคยฺห ลุทฺทา✎ ร่าง
Nayiṁsu maṁ samparigayha luddā;
เอตาทิสํ ทุกฺขมหํ ติติกฺขํ✎ ร่าง
Etādisaṁ dukkhamahaṁ titikkhaṁ,
อุโปสถํ อปฺปฏิโกปยนฺโต ฯ✎ ร่าง
Uposathaṁ appaṭikopayanto’.