สารบัญ › เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) › ข้อ 280
‹ กลับ
กัจฉปชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 280 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๑๖๒๔ ↗
‹ ข้อ 279 ข้อ 281 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๘๐] ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐสุดในหมู่นรชน บุรุษผู้เป็นบัณฑิตเห็นเหตุ อันนี้แล้ว ควรเปล่งแต่วาจาที่ดี ไม่ควรเปล่งวาจานั้นให้ล่วงเวลาไป ขอพระองค์ทรงทอดพระเนตรเต่าตัวถึงความพินาศเพราะพูดมาก.
เทียบรายประโยค (9 ประโยค)
ja215:2.1 #
เอตมฺปิ ทิสฺวา นรวีรเสฏฺฐ✎ ร่าง
Etampi disvā naravīriyaseṭṭha,
ja215:2.2 #
วาจํ ปมุญฺเจ กุสลํ นาติเวลํ✎ ร่าง
Vācaṁ pamuñce kusalaṁ nātivelaṁ;
ja215:2.3 #
ปสฺสสิ พหุภาเณน✎ ร่าง
Passasi bahubhāṇena,
ja215:2.4 #
กจฺฉปํ พฺยสนํ คตนฺติ ฯ✎ ร่าง
Kacchapaṁ byasanaṁ gatan”ti.
ja215:3.1 #
กจฺฉปชาตกํ ปญฺจมํ ฯ✎ ร่าง
Kacchapajātakaṁ pañcamaṁ.
ja216:0.1 #
—
Jātaka
ja216:0.2 #
—
Dukanipāta
ja216:0.3 #
—
Bīraṇathambhavagga
ja216:0.4 #
มจฺฉชาตกํ✎ ร่าง
6. Macchajātaka
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน