สารบัญ › เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) › ข้อ 296
‹ กลับ
ปุฏภัตตชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 296 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๑๗๐๐ ↗
‹ ข้อ 295 ข้อ 297 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๙๖] บุคคลควรละทิ้งผู้ที่ละทิ้งตน ไม่ควรทำความอาลัยรักใคร่ในบุคคลเช่นนั้น ไม่ควรสมาคมกับผู้ที่เขาไม่ใฝ่ใจกับตน นกรู้ว่า ต้นไม้หมดผลแล้วก็ละทิ้ง ไปหาต้นไม้อื่น เพราะโลกเป็นของกว้างใหญ่.
เทียบรายประโยค (9 ประโยค)
ja223:2.1 #
จเช จชนฺตํ วนถํ น กยิรา✎ ร่าง
Caje cajantaṁ vanathaṁ na kayirā,
ja223:2.2 #
อเปตจิตฺเตน น สมฺภเชยฺย✎ ร่าง
Apetacittena na sambhajeyya;
ja223:2.3 #
ทิโช ทุมํ ขีณผลํว ญตฺวา✎ ร่าง
Dijo dumaṁ khīṇaphalanti ñatvā,
ja223:2.4 #
อญฺญํ สเมกฺเขยฺย มหา หิ โลโกติ ฯ✎ ร่าง
Aññaṁ samekkheyya mahā hi loko”ti.
ja223:3.1 #
ปุฏภตฺตชาตกํ ตติยํ ฯ✎ ร่าง
Puṭabhattajātakaṁ tatiyaṁ.
ja224:0.1 #
—
Jātaka
ja224:0.2 #
—
Dukanipāta
ja224:0.3 #
—
Kāsāvavagga
ja224:0.4 #
กุมฺภีลชาตกํ✎ ร่าง
4. Kumbhilajātaka
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน