‹ กลับ
โกสิยชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 301 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๑๗๒๔ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๐๑] การออกไปในเวลาอันสมควร เป็นความดี การออกไปในเวลาอันไม่ สมควร ไม่ดี เพราะว่า คนผู้ออกไปโดยเวลาไม่สมควร ย่อมไม่ยัง ประโยชน์อะไรให้เกิดได้ คนที่เป็นศัตรูเป็นอันมาก ย่อมทำอันตรายคน ผู้ออกไปแต่ผู้เดียวในเวลาอันไม่สมควรได้ เหมือนฝูงการุมจิกนกเค้า ฉะนั้น.
เทียบรายประโยค (6 ประโยค)
ja226:1.1 #
กาเล นิกฺขมนา สาธุ✎ ร่าง
“Kāle nikkhamanā sādhu,
อ้างอิงPTS 2.208
ja226:1.2 #
นากาเล สาธุ นิกฺขโม✎ ร่าง
nākāle sādhu nikkhamo;
ja226:1.3 #
อกาเลน หิ นิกฺขมฺม✎ ร่าง
Akālena hi nikkhamma,
ja226:1.4 #
เอกกมฺปิ พหุชฺชโน✎ ร่าง
ekakampi bahujjano;
ja226:1.5 #
น กิญฺจิ อตฺถํ ชาเตติ✎ ร่าง
Na kiñci atthaṁ joteti,
ja226:1.6 #
ธงฺกเสนาว โกสิยํ ฯ✎ ร่าง
dhaṅkasenāva kosiyaṁ.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน