PAGODA
หน้าแรก
ครูบาอาจารย์
เกี่ยวกับ
สารบัญ
›
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
› ข้อ 301
‹ กลับ
โกสิยชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 301 ·
ขุ.ชา.๑. ๒๗/๑๗๒๔ ↗
‹ ข้อ 300
ข้อ 302 ›
👁 การแสดงผล
▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
คำแปลไทย (ทั้งข้อ)
บาลีอักษรไทย
บาลีโรมัน
อ้างอิง
เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๓๐๑] การออกไปในเวลาอันสมควร เป็นความดี การออกไปในเวลาอันไม่ สมควร ไม่ดี เพราะว่า คนผู้ออกไปโดยเวลาไม่สมควร ย่อมไม่ยัง ประโยชน์อะไรให้เกิดได้ คนที่เป็นศัตรูเป็นอันมาก ย่อมทำอันตรายคน ผู้ออกไปแต่ผู้เดียวในเวลาอันไม่สมควรได้ เหมือนฝูงการุมจิกนกเค้า ฉะนั้น.
▴ ย่อ
เทียบรายประโยค (6 ประโยค)
ja226:1.1
#
กาเล นิกฺขมนา สาธุ
✎ ร่าง
“Kāle nikkhamanā sādhu,
อ้างอิง
PTS 2.208
ja226:1.2
#
นากาเล สาธุ นิกฺขโม
✎ ร่าง
nākāle sādhu nikkhamo;
ja226:1.3
#
อกาเลน หิ นิกฺขมฺม
✎ ร่าง
Akālena hi nikkhamma,
ja226:1.4
#
เอกกมฺปิ พหุชฺชโน
✎ ร่าง
ekakampi bahujjano;
ja226:1.5
#
น กิญฺจิ อตฺถํ ชาเตติ
✎ ร่าง
Na kiñci atthaṁ joteti,
ja226:1.6
#
ธงฺกเสนาว โกสิยํ ฯ
✎ ร่าง
dhaṅkasenāva kosiyaṁ.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ:
✓ ทางการ
🤖 AI จับคู่
✎ ร่าง
— "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน