สารบัญ › เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) › ข้อ 334
‹ กลับ
สุนขชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 334 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๑๘๙๕ ↗
‹ ข้อ 333 ข้อ 335 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๓๔] สุนัขตัวใด ไม่กัดเชือกหนังให้ขาด สุนัขตัวนั้น โง่เขลามาก สุนัขควร จะเปลื้องตนเสียจากเครื่องผูก กินเชือกหนังเสียให้อิ่ม แล้วจึงค่อย กลับไปยังที่อยู่ของตน.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja242:1.1 #
พาโล วตายํ สุนโข✎ ร่าง
“Bālo vatāyaṁ sunakho,
อ้างอิงPTS 2.247 · สยามรัฐ 27.94
ja242:1.2 #
โย วรตฺตํ น ขาทติ✎ ร่าง
yo varattaṁ na khādati;
ja242:1.3 #
พนฺธนา จ ปโมเจยฺย✎ ร่าง
Bandhanā ca pamuñceyya,
ja242:1.4 #
อสิโตว ๒- ฆรํ วเช ฯ✎ ร่าง
asito ca gharaṁ vaje”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน