สารบัญ › เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) › ข้อ 340
‹ กลับ
มูลปริยายชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 340 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๑๙๒๐ ↗
‹ ข้อ 339 ข้อ 341 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๔๐] กาลย่อมกินสัตว์ทั้งปวงกับทั้งตัวเองด้วย ก็ผู้ใดกินกาล ผู้นั้นเผา ตัณหาที่เผาสัตว์ได้แล้ว.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja245:1.1 #
กาโล ฆสติ ภูตานิ✎ ร่าง
“Kālo ghasati bhūtāni,
อ้างอิงPTS 2.260 · สยามรัฐ 27.95 · ฉัฏฐสังคายนา 68.61
ja245:1.2 #
สพฺพาเนว สหตฺตนา✎ ร่าง
sabbāneva sahattanā;
ja245:1.3 #
โย จ กาลฆโส ภูโต✎ ร่าง
Yo ca kālaghaso bhūto,
ja245:1.4 #
ส ภูตปจนึ ปจิ ฯ✎ ร่าง
sa bhūtapacaniṁ paci”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน