‹ กลับ
สุวรรณกักกฏกชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 400 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๒๑๘๑ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๔๐๐] ปูทอง มีนัยน์ตาอันยาว มีหนังเป็นกระดูก เป็นสัตว์อยู่ในน้ำ ไม่มีขน ฉันถูกปูทองนั้นหนีบไว้แล้ว จึงร้องขอความช่วยเหลือ เจ้าอย่าทิ้งฉัน ผู้คู่ชีวิตเสียเลย.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja267:1.1 #
สิงฺคี มิโค อายตจกฺขุเนตฺโต✎ ร่าง
“Siṅgīmigo āyatacakkhunetto,
อ้างอิงPTS 2.343
ja267:1.2 #
อฏฺฐิตฺตโจ วาริสโย อโลโม✎ ร่าง
Aṭṭhittaco vārisayo alomo;
ja267:1.3 #
เตนาภิภูโต กปณํ รุทามิ✎ ร่าง
Tenābhibhūto kapaṇaṁ rudāmi,
ja267:1.4 #
มาเหว มํ ปาณสมํ ชเหยฺย ฯ✎ ร่าง
Mā heva maṁ pāṇasamaṁ jaheyya”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน