‹ กลับ
โรมชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 431 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๒๓๐๕ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๔๓๑] ดูกรท่านผู้มีอวัยวะคด บัดนี้ นกพิราบเหล่านั้น คงจะเห็นเหตุอะไร กระมัง จึงใคร่จะพากันไปเสพอาศัยซอกภูเขาอื่น นกเหล่านี้ ครั้งก่อน ย่อมสำคัญเราอย่างไร บัดนี้ ย่อมไม่สำคัญเราอย่างนั้นหรือ หรือนก เหล่านี้ พลัดพรากไปนานแล้ว จำเราไม่ได้ หรือว่าเป็นนกใหม่จึงไม่เข้า ใกล้เรา?
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja277:2.1 #
เตทานิ วงฺกงฺค ๕- กิมตฺถมุสฺสุกฺกา✎ ร่าง
Te dāni vakkaṅga kimatthamussukā,
ja277:2.2 #
ภชนฺติ อญฺญํ คิริกนฺทรํ ทิชา✎ ร่าง
Bhajanti aññaṁ girikandaraṁ dijā;
ja277:2.3 #
นนุ น มญฺญนฺติ มมํ ยถา ปุเร✎ ร่าง
Na nūna maññanti mamaṁ yathā pure,
ja277:2.4 #
จิรมฺปวุฏฺฐา อถวา น เต อิเม ฯ✎ ร่าง
Cirappavutthā atha vā na te ime”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน