สารบัญ › เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) › ข้อ 499
‹ กลับ
พกชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 499 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๒๕๘๔ ↗
‹ ข้อ 498 ข้อ 500 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๔๙๙] หมาป่าตัวมีเนื้อและเลือดเป็นอาหาร เป็นอยู่ได้ เพราะฆ่าสัตว์อื่น สมาทานวัตรแล้ว รักษาอุโบสถอยู่.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
ja300:1.1 #
ปรปาณฆาเต ๔- ชีวนฺโต✎ ร่าง
“Parapāṇarodhā jīvanto,
อ้างอิงPTS 2.450 · ฉัฏฐสังคายนา 68.80
ja300:1.2 #
มํสโลหิตโภชโน พ✎ ร่าง
maṁsalohitabhojano;
ja300:1.3 #
โก วตํ สมาทาย✎ ร่าง
Vako vataṁ samādāya,
ja300:1.4 #
อุปปชฺชิ อุโปสถํ ฯ✎ ร่าง
upapajji uposathaṁ.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน