สารบัญ › เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) › ข้อ 707
‹ กลับ
สุชาตชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 707 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๓๓๖๓ ↗
‹ ข้อ 706 ข้อ 708 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๗๐๗] เหตุไรหนอ เจ้าจึงเป็นเหมือนรีบด่วนเกี่ยวเอาหญ้าอันเขียวสดมาแล้ว บ่นเพ้อถึงวัวแก่ผู้ปราศจากชีวิตแล้วว่า จงเคี้ยวกินเสีย วัวที่ตายแล้วจะ พึงลุกขึ้นได้เพราะหญ้า และน้ำเป็นไม่มีแน่ เจ้าบ่นเพ้อไปเปล่าๆ เหมือน คนผู้ไร้ความคิด ฉะนั้น.
เทียบรายประโยค (7 ประโยค)
ja352:1.2 #
กินฺนุ สนฺตรมาโนว ลายิตฺวา หริตํ ติณํ✎ ร่าง
lāyitvā haritaṁ tiṇaṁ;
ja352:1.3 #
ขาท ขาทาติ ลปสิ✎ ร่าง
Khāda khādāti lapasi,
ja352:1.4 #
คตสนฺตํ ชรคฺควํ✎ ร่าง
gatasattaṁ jaraggavaṁ.
ja352:2.1 #
นหิ อนฺเนน ปาเนน✎ ร่าง
Na hi annena pānena,
ja352:2.2 #
มโต โคโณ สมุฏฺฐเห✎ ร่าง
mato goṇo samuṭṭhahe;
ja352:2.3 #
ตฺวญฺจ ตุจฺฉํ วิลปสิ✎ ร่าง
Tvañca tucchaṁ vilapasi,
ja352:2.4 #
ยถาตํ ทุมฺมตี ตถา ฯ✎ ร่าง
yathā taṁ dummatī tathā”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน