‹ กลับ
มหาสุทัสสนชาดก
เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต) · ข้อ 95 · ขุ.ชา.๑. ๒๗/๖๒๙ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๙๕] สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ มีความเกิดขึ้น และเสื่อมไปเป็นธรรมดา เกิดขึ้นแล้วย่อมดับไป ความที่สังขารเหล่านั้นสงบระงับเป็นสุข.
เทียบรายประโยค (9 ประโยค)
ja95:1.1 #
อนิจฺจา วต สงฺขารา✎ ร่าง
“Aniccā vata saṅkhārā,
อ้างอิงPTS 1.392 · สยามรัฐ 27.31
ja95:1.2 #
อุปฺปาทวยธมฺมิโน✎ ร่าง
uppādavayadhammino;
ja95:1.3 #
อุปฺปชฺชิตฺวา นิรุชฺฌนฺติ✎ ร่าง
Uppajjitvā nirujjhanti,
ja95:1.4 #
เตสํ วูปสโม สุโขติ ฯ✎ ร่าง
tesaṁ vūpasamo sukho”ti.
ja95:2.1 #
มหาสุทสฺสนชาตกํ ปญฺจมํ ๑- ฯ✎ ร่าง
Mahāsudassanajātakaṁ pañcamaṁ.
ja96:0.1 #
Jātaka
ja96:0.2 #
Ekakanipāta
ja96:0.3 #
Littavagga
ja96:0.4 #
เตลปตฺตชาตกํ✎ ร่าง
6. Telapattajātaka
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย ชาดก ๑ (เอก–ติงสนิบาต)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน