เนื้อความทั้งข้อ
[๑๐๑๑] เราและภรรยาเมื่อยังอยู่ในมนุษยโลก เป็นผู้มีศรัทธา เป็นทานบดี ใน
ครั้งนั้น เรือนของเราเป็นดังบ่อน้ำของสมณพราหมณ์ทั้งหลาย และเรา
ได้บำรุงสมณพราหมณ์ให้อิ่มหนำสำราญ เราทั้งสองได้ถวายทาน คือ
ดอกไม้ ของหอม เครื่องลูบไล้ เครื่องประทีป ที่นอนที่พักอาศัย ผ้า
นุ่งผ้าห่ม ผ้าปูนอน ข้าวและน้ำโดยเคารพ ทานที่ได้ถวายโดยเคารพ
นั้นเป็นวัตรของเรา และการสมาทานวัตรนั้นเป็นพรหมจรรย์ของเรา
ดูกรท่านผู้เป็นปราชญ์ ฤทธิ์ ความรุ่งเรือง กำลังกาย ความเพียร
การเกิดในนาคพิภพ และวิมานใหญ่ของเรานี้เป็นวิบากแห่งวัตรและ
พรหมจรรย์นั้น อันเราประพฤติดีแล้ว.
อหญฺจ ภริยา จ มนุสฺสโลเก✎ ร่าง
“Ahañca bhariyā ca manussaloke,
สทฺธา อุโภ ทานปตี อหุมฺหา✎ ร่าง
Saddhā ubho dānapatī ahumhā;
โอปานภูตํ เม ฆรํ ตทาสิ✎ ร่าง
Opānabhūtaṁ me gharaṁ tadāsi,
สนฺตปฺปิตา สมณพฺราหฺมณา จ ฯ✎ ร่าง
Santappitā samaṇabrāhmaṇā ca.
มาลญฺจ คนฺธญฺจ วิเลปนญฺจ✎ ร่าง
Mālañca gandhañca vilepanañca,
อ้างอิงพุทธชยันตี 32.280
ปทีปิยํ เสยฺยมุปสฺสยญฺจ✎ ร่าง
Padīpiyaṁ seyyamupassayañca;
อจฺฉาทนํ สายนมนฺนปานํ✎ ร่าง
Acchādanaṁ sāyanamannapānaṁ,
สกฺกจฺจ ทานานิ อทมฺห ตตฺถ ฯ✎ ร่าง
Sakkacca dānāni adamha tattha.
ตํ เม วตํ ตมฺปน พฺรหฺมจริยํ✎ ร่าง
Taṁ me vataṁ taṁ pana brahmacariyaṁ,
ตสฺส สุจิณฺณสฺส อยํ วิปาโก✎ ร่าง
Tassa suciṇṇassa ayaṁ vipāko;
อิทฺธี ชุตี พลวิริยูปปตฺติ✎ ร่าง
Iddhī jutī balavīriyūpapatti,
อิทญฺจ เม ธีร มหาวิมานํ ฯ✎ ร่าง
Idañca me dhīra mahāvimānaṁ”.