เนื้อความทั้งข้อ
[๑๐๔๒] ข้าแต่พระองค์จอมประชาชน ผู้ทรงแกล้วกล้า ประเสริฐกว่านรชน
บุรุษที่ฝ่าพระบาทตรัสเรียกมาณพนั้น ไม่ใช่มนุษย์ เป็นยักษ์ชื่อปุณณกะ
พระเจ้าข้า ฝ่าพระบาททรงเคยได้ยินชื่อมาแล้ว ก็ปุณณกยักษ์นั้น เป็น
อำมาตย์ของท้าวกุเวรุราชพระยานาคทรงนามว่า วรุณผู้ครองนาคพิภพ มี
พระกายใหญ่โตสะอาด ทรงสมบูรณ์ด้วยวรรณะและกำลัง ปุณณกยักษ์
รักใคร่นางนาคกัญญานามว่าอิรันทดี พระธิดาของพระยานาคราชนั้น จึง
ตกลงใจจะฆ่าข้าพระองค์ เพราะเหตุแห่งนางอิรันทดีผู้มีเอวบางร่างน้อย
น่ารักใคร่ แต่ปุณณกยักษ์เป็นผู้พร้อมเพรียงกับภรรยา ส่วนข้าพระองค์
เป็นผู้อันพระยานาคทรงอนุญาตให้มา และปุณณกยักษ์ให้แก้วมณีมาด้วย.
ยํ มาณโวตฺยาภิวทิ ชนินฺท✎ ร่าง
“Yaṁ māṇavotyābhivadī janinda,
น โส มนุสฺโส นรวีรเสฏฺฐ✎ ร่าง
Na so manusso naravīraseṭṭha;
ยทิ เต สุโต ปุณฺณโก นาม ยกฺโข✎ ร่าง
Yadi te suto puṇṇako nāma yakkho,
รญฺโญ กุเวรสฺส หิ โส สชิพฺโพ ฯ✎ ร่าง
Rañño kuverassa hi so sajibbo.
ภูมินฺธโร วรุโณ นาม นาโค✎ ร่าง
Bhūmindharo varuṇo nāma nāgo,
พฺรหา สุจี วณฺณพลูปปนฺโน✎ ร่าง
Brahā sucī vaṇṇabalūpapanno;
ตสฺสานุชํ ธีตรํ กามยาโน✎ ร่าง
Tassānujaṁ dhītaraṁ kāmayāno,
อิรนฺทตี นาม สา นาคกญฺญา ฯ✎ ร่าง
Irandhatī nāma sā nāgakaññā.
ตสฺสา สุมชฺฌาย ปิยาย เหตุ✎ ร่าง
Tassā sumajjhāya piyāya hetu,
อ้างอิงPTS 6.326 · สยามรัฐ 28.363
ปตารยิตฺถ มรณาย มยฺหํ✎ ร่าง
Patārayittha maraṇāya mayhaṁ;
โส เจว ภริยาย สมงฺคิภูโต✎ ร่าง
So ceva bhariyāya samaṅgibhūto,
อหญฺจานุญฺญาโต มณิ จ ลทฺโธ ฯ✎ ร่าง
Ahañca anuññāto maṇi ca laddho”.