เล่ม ๒๙ — ขุททกนิกาย มหานิทเทส ข้อ 43

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๓] คำว่า ถึงทุกข์เข้าแล้ว ย่อมรำพันอยู่ มีความว่า คำว่า ถึงทุกข์เข้าแล้ว คือ เข้าถึงทุกข์ ถึงทุกข์ ประสบทุกข์ ประจวบทุกข์ ถึงมาร ประสบมาร ประจวบมาร ถึงมรณะ ประสบมรณะ ประจวบมรณะเข้าแล้ว เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่า ถึงทุกข์เข้าแล้ว. คำว่า ย่อมรำพันอยู่ คือ ย่อมร่ำไรถึง เพ้อถึง โศกถึง ลำบากใจ รำพัน ตบอกคร่ำครวญถึง ถึงความหลงใหล เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่า ถึงทุกข์เข้าแล้ว ย่อมรำพึงอยู่.

mnd2:50.1 #

ทุกฺขูปนีตา ปริเทวยนฺตีติ✎ ร่าง

Dukkhūpanītā paridevayantīti.

mnd2:50.2 #

ทุกฺขูปนีตาติ ทุกฺขูปนีตา ทุกฺขปฺปตฺตา ทุกฺขสมฺปตฺตา ทุกฺขูปคตา✎ ร่าง

Dukkhūpanītāti dukkhappattā dukkhasampattā dukkhūpagatā,

mnd2:50.3 #

มารปฺปตฺตา มารสมฺปตฺตา มารูปคตา✎ ร่าง

mārappattā mārasampattā mārūpagatā,

mnd2:50.4 #

มรณปฺปตฺตา มรณสมฺปตฺตา มรณูปคตาติ ทุกฺขูปนีตา ฯ✎ ร่าง

maraṇappattā maraṇasampattā maraṇūpagatā.

mnd2:50.5 #

ปริเทวยนฺตีติ ลปนฺติ ลาลปนฺติ โสจนฺติ กิลมนฺติ ปริเทวนฺติ อุรตฺตาฬึ กนฺทนฺติ สมฺโมหํ อาปชฺชนฺตีติ✎ ร่าง

Paridevayantīti lapanti lālapanti, socanti kilamanti paridevanti urattāḷiṁ kandanti sammohaṁ āpajjantīti—

mnd2:50.6 #

ทุกฺขูปนีตา ปริเทวยนฺติ ฯ✎ ร่าง

dukkhūpanītā paridevayanti.