สารบัญ › เล่ม ๓๗ — อภิธรรมปิฎก ธาตุกถา–ปุคคลปัญญัตติ › ข้อ 622
‹ กลับ
ทุกขาหารกถา
เล่ม ๓๗ — อภิธรรมปิฎก ธาตุกถา–ปุคคลปัญญัตติ · ข้อ 622 · อภิ.ยม.๑. ๓๗/๖๖๒๙ ↗
‹ ข้อ 621 ข้อ 623 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๖๒๒] สกวาที การกล่าวว่า ทุกข์ เป็นองค์ของมรรค นับเนื่องในมรรค หรือ? ปรวาที ถูกแล้ว ส. ทุกคนที่กล่าวคำว่า ทุกข์ ชื่อว่ายังมรรคให้เกิดได้ หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
kv2.6:1.1 #
ทุกฺขาหาโร มคฺคงฺคํ มคฺคปริยาปนฺนนฺติ ฯ✎ ร่าง
Dukkhāhāro maggaṅgaṁ maggapariyāpannanti?
อ้างอิงPTS 204 · ฉัฏฐสังคายนา 116.173 · พุทธชยันตี 44.520
kv2.6:1.2 #
อามนฺตา ฯ✎ ร่าง
Āmantā.
kv2.6:1.3 #
เย เกจิ ทุกฺขนฺติ วาจํ ภาสนฺติ สพฺเพ เต มคฺคํ ภาเวนฺตีติ ฯ✎ ร่าง
Ye keci dukkhanti vācaṁ bhāsanti, sabbe te maggaṁ bhāventīti?
kv2.6:1.4 #
น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ✎ ร่าง
Na hevaṁ vattabbe.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๓๗ — อภิธรรมปิฎก ธาตุกถา–ปุคคลปัญญัตติ
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน